Iedereen gun ik een Marijke

Dat klinkt misschien gek in deze tijd, want iedereen moet zelfredzaam zijn en op eigen kracht zijn leven kunnen leiden. Dat kan ik ook, maar wel omdat Marijke elke week komt! Ik ben moeder van twee puberkinderen en enkele jaren geleden gescheiden.

Via het maatschappelijk werk kwam ik in contact met de thuisbegeleiding. Marijke gaf me de ruimte om te wennen en ze stelde mij op mijn gemak.  Enkele jaren geleden ben ik gediagnostiseerd met ADD. Er zijn periodes dat het niet zo goed met mij gaat, dan is het een warboel in mijn hoofd, dan helpt Marijke mij om daarin structuur aan te brengen. Zo helpt ze mij om mijn financiën op orde te brengen, te bellen met b.v. de Woningstichting of ze gaat samen met mij naar afspraken bij de gemeente. Zij weet de juiste namen, telefoonnummers en emailadressen waardoor het wel lukt om dingen duidelijk te benoemen.

Als je geen Marijke hebt wordt je vaak van het kastje naar de muur gestuurd, dat is wel erg hoor.  Soms  is het zo’n bureaucratie in onze wet- en regelgeving of je wordt niet serieus genomen. Ook ondersteunt zij mij bij de opvoeding van mijn kinderen, die beiden hun eigen diagnose hebben. Ik leer om te gaan met ADD, ik leer ordenen, structuur aan te brengen en mijn  grenzen aan te geven.

Ik leer voor mezelf op te komen, te accepteren en los te laten. Marijke houdt mij een spiegel voor. Als er geen thuisbegeleiding zou zijn dan nemen de kosten voor de gezondheidszorg toe; want dan zal er meer gebruik worden gemaakt  van medicijnen, een opname in een ziekenhuis of de geestelijke gezondheidszorg. En er zullen meer schulden of andere financiële problemen zijn.

Ik maak mij wel eens zorgen hoe lang de zorg nog geboden kan worden, want naast zelfredzaamheid en eigen kracht wordt er van mij gevraagd om mijn netwerk te vergroten, dat is wat de overheid wil. Ik heb familie, maar mijn broers zijn mijn broers en daarbij zijn zij ook nog eens 10 jaar ouder. Ik heb vrienden en dat zijn vrienden, ik wil hun niet altijd ‘lastig’ vallen met mijn problemen. Iedereen heeft zijn eigen gezin en een werkend leven. Zij zijn geen professional en  zij hebben niet de kennis en inzichten zoals Marijke die heeft. En bij mijn buren kom ik bij wijze van spreken om een kopje suiker te lenen.

Ik gun iedereen een Marijke!  Ik  voel dat ik de wereld aan kan, omdat ik weet dat zij elke week komt.

En ik (Monique Dibbelink) gun iedereen een Henny, een lieve zorgzame moeder!Henny